12. Mak ehr Fürsten as Oreb un Seeb, all ehr Öbbersten as Sebah un Zalmunna, Richt. 7, 25. 8, 21.
13. De dar seggt: Wi wüllt GOtt Sin Hüser erobern.
14. GOtt, mak se as en Krüsel, as Stoppeln vör den Wind.
15. As en Füer den Wold verbrennt, un as en Flamm de Bargen ansteken deiht:
16. So verfolg se mit Din Wedder un mak se bang mit Din Unwedder!
17. Mak ehr Gesichter vull vun Schann, dat se na Din Namen fragen möt!
18. Lat se sik schämen un ümmer mehr bang warrn, lat se to Schann warrn un umkamen. Ps. [6, 11.] [35, 4.]
19. So ward se erkennen, dat Du mit Din Namen alleen HErr, un de Welt ehr Högster heten deihst. Hos. 12, 6.