6. Wittfruens un Frömde bringt se um un makt de Waisen dod.
7. Un seggt: De HErr süht dat nich, un de GOtt Jacobs acht nich darup.
8. Markt doch, ji Narren mank dat Volk un ji Dohren, wann wüllt ji klok warrn? Ps. [92, 7.] Spr. 8, 5.
9. De dat Ohr plant hett, schull de nich hören, de dat Oog makt hett, schull de nich sehn? Spr. 20, 12.
10. De de Heiden tüchtigt, schull de nich strafen? De de Minschen lehrt, wat se weeten doht.
11. Awer de HErr weet de Minschen ehr Gedanken, dat se Nicks sünd. 1. Cor. [3, 20.]
12. Glücklich is, den Du, HErr, tüchtigen deihst un lehrst em dörch Din Gesetz. Spr. 3, 12. Ps. [25, 9.]
13. Dat he Geduld hett, wenn dat slecht geiht, bet den Gottlosen dat Graf torecht makt ward.
14. Denn de HErr ward Sin Volk nich vun Sik stöten, noch Sin Arf verlaten.
15. Denn Recht mutt doch Recht blieven un dat ward alle fromme Harten tofallen.