1. De HErr is König, darum bevt de Völker; He sitt up Cherubim, darum rögt sik de Welt. Ps. [93, 1.] [80, 1.] 2. Sam. 4, 4.
2. De HErr is grot to Zion un hoch öwer alle Völker. Ps. [48, 2.]
3. Lat uns danken Din groten un wunderbarlichen Namen, de da hillig is.
4. In düssen König sin Riek hett man dat Recht leef. Du gifst Frömmigkeit, Du schaffst Gericht un Gerechtigkeit in Jacob. Jes. 9, 7.
5. Erhevt den HErrn, unsen GOtt, bedt an to Sin Fotschemel, denn He is hillig. Jes. 6, 3.
6. Moses un Aaron mank Sin Presters un Samuel mank de, de Sin Namen anropt, se repen an den HErrn un He erhör se. 2. Mos. 14, 15.
7. He red mit se dörch en Wolkensul; se heeln Sine Tügnisse un Gebote, de He se geven dä.
8. HErr, Du büst uns’ GOtt, Du erhörst se, Du GOtt vergifst se un strafst ehr Dohn.
9. Sprekt grot vun den HErrn, unsen GOtt, un bedt an up Sin hilligen Barg, denn de HErr, uns’ GOtt, is hillig. Ps. [3, 5.]