10. He handelt nich mit uns na unse Sünden un vergellt uns nich na unse Missedaht.

11. Denn so hoch de Himmel öwer de Eer is, lett He Sin Gnad mächtig sien öwer de, de Em fürchten doht.

12. So wiet de Morgen vun den Abend af is, lett He unse Övertredung vun uns feern sien.

13. As sik en Vader öwer sine Kinner erbarmen deiht, so erbarmt Sik de HErr öwer de, de Em fürchten doht.

14. Denn He weet, wat vör en Wes’wark wi sünd, He denkt daran, dat wi Dreck sünd. Hiob. 10, 9.

15. En Minsch is in sin Leven as Gras, he blöht as en Blom up dat Feld; 1. Pet. [1, 24.]

16. Wenn de Wind daröwer weiht, so is se nich mehr da, un ehr Stell kennt se nich mehr. Ps. [37, 10.]

17. De HErr Sin Gnad awer duert vun Ewigkeit to Ewigkeit öwer de, de Em fürchten doht, un Sin Gerechtigkeit up Kinneskind, Klagel. 3, 22. Luk. [1, 50.]

18. Bi de, de Sin Bund holt un an Sine Gebote denkt, dat se darna doht.

19. De HErr hett Sin Stohl in den Himmel upstellt, un Sin Königriek herrscht öwer Allns. Ps. [9, 8.]