9. Den He makt hett mit Abraham un an den Eed mit Isaak;

10. Un stell datsülvige Jacob to en Recht un Israel ton ewigen Bund;

11. Un sprok: Di will Ik dat Land Canaan geven, dat Los vun ju Arfdeel;

12. As se wenig un gering weern un Fremde darin.

13. Un se trocken vun Volk to Volk, vun een Königriek to en anner Volk. 1. Mos. 12, 1. 13, 18.

14. He leet keen Minsch se Schaden dohn un straft Könige wegen se. 1. Mos. 20, 3-7.

15. Rögt Mine Gesalvten nich an un doht Mine Propheten keen Leed an.

16. Un He leet en dühre Tid in dat Land kamen un nehm allen Vörrath vun Brod weg. 1. Mos. 41, 54.

17. He schick en Mann vör se her; Joseph ward ton Knecht verkofft. 1. Mos. 37, 28.

18. Se dwungen sin Föt in den Stock, Sin Lief muß in Isen liggen. 1. Mos. 39, 20.