Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewig. Ps. [107, 1.]
2. Wokeen kann den HErrn Sine groten Dahten utreden un all Sin Lof priesen? 2. Mos. 15, 1.
3. Glückselig sünd de, de dat Gebot holt un alle Tieden Recht doht! Spr. 19, 16.
4. HErr, denk an mi, na de Gnad, de Du Din Volk verspraken hest; bewies uns Din Help! Neh. 5, 19. 13, 31.
5. Dat wi sehn mögt Dine Uterwählten ehr Wolfahrt un uns freuen, dat dat Din Volk so wol geiht un uns rühmen mit Din Arvdeel.
6. Wi hebbt sündigt samt uns Vaders, wi hebbt övel handelt un sünd gottlos west. Klagel. 3, 42. Dan. 9, 5.
7. Uns Vaders in Egypten wulln Dine Wunner nich verstahn, se dachen nich an Din grote Gnad un weern ungehorsam an de See, nemlich an de Schilfsee.
8. He hülp se awer um Sin Namen wegen, dat He Sin Macht bewiesen schull.
9. Un He scholl de Schilfsee, do warr he drög un föhr se dörch de Deep, as in en Wüst. 2. Mos. 14, 21.