20. Un verwandelten ehr Ehr in en Bild vun en Ossen, de Gras freet. Röm. [1, 23.]

21. Se vergeten GOtt, ehr HEiland, de so grote Dinge in Egypten dahn harr,

22. Wunner in Ham sin Land un gruliche Daten an de Schilfsee.

23. Un He sprok, He wull se vertilgen, wenn nich Moses, Sin Uterwählte, den Riß uphollen harr, Sin Grimmigkeit aftowenden, up dat He se nich ganz verdarven dä. 2. Mos. 32, 10. 4. Mos. 14, 11-12. Ezech. 13, 5.

24. Un se verachteten dat leeve Land, se glovten Sin Wort nich. 4. Mos. 14, 2.

25. Se murrten in ehr Hütten, se gehorchten den HErrn Sin Stimm nich.

26. Un He heev up Sin Hand gegen se, dat He se dalslagen dä in de Wüstenie. 4. Mos. 14, 23.

27. Un ehr Samen mank de Heiden smieten un se in de Länder verstreuen dä.

28. Un se hungen sik an de Baal-Peor un eten vun de doden Götzen ehr Opfer. 4. Mos. 25, 3.

29. Un vertörnten Em mit ehr Dohn; dar keem ok de Plag mank se.