De 107. Psalm.
1. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewiglich! Ps. [106, 1.]
2. So schüllt seggen de, de erlöst sünd dörch den HErrn, de He ut de Noth erlöst hett.
3. Un de He ut de Länner tosamen bröcht hett, vun Upgang, vun Dalgang, vun Norden un vun de See;
4. De irr gahn dän in de Wüstenie, up ungebahnte Weg’ un funnen keen Stadt, wo se wahnen kunnen.
5. Hungrig un döstig un ehr Seel verkamen;
6. Un se to den HErrn reepen in ehr Noth un He se rett ut ehr Angst. Ps. [22, 6.]
7. Un He föhr se en richtigen Weg, dat se gahn dähn na de Stadt, wo se wahnen kunnen;
8. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,