29. Un He mak dat Unwedder still, dat de Waggen sik leggen dän,
30. Un se vergnögt warn, dat dat still warn weer un He se to Land bröch na ehr Wunsch:
31. De schüllt den HErrn danken för Sin Gudheit un för Sine Wunner, de He an de Minschenkinner deiht,
32. Un Em in de Gemeen priesen un bi de Olen laven.
33. He makt Beeke drög un lett Waterquellen utdrögen, 1. Kön. 17, 7.
34. Dat en fruchtbar Land nicks dregen dä wegen ehr Bosheit, de darin wahnen dä.
35. He makt de Wüstenie to en Waterpol un in dat dröge Land makt He Waterquellen;
36. Un de Hungrigen sett He darhen, dat se en Stadt gründen dän, wo se wahnen kunnen,
37. Un de Ackers beseien un Wienbarge planten kunnen, de alle Jahr Frucht brochten;
38. Un He segen se, dat se sik vermehrten un gev se veel Veeh.