7. De de Wolken lett upgahn vun dat End vun de Eer, de de Blitz mitsamt den Regen makt, de den Wind ut heemliche Ort kamen lett. Jer. 10, 13.

8. De de Eerstgeburt slog in Egypten, beide vun de Minschen un vun dat Veh. 2. Mos. 12, 19.

9. Un lett Sin Teken un Wunner kamen öwer di, Egyptenland, öwer Pharao un all sine Knechts.

10. De veele Völker slog un dod maken dä mächtige Könige. Ps. [136, 18.]

11. Sihon, den König vun de Amoriter un Og, den König to Basan un alle Königrieke in Kanaan. 4. Mos. 21, 21. 24. Ps. [136, 19.] [20.]

12. Un gev ehr Land to en Arvdeel, to en Arvdeel an Sin Volk Israel. Joh. [11, 23.] [12, 6.]

13. HErr, Din Nam besteiht up ewig, Din Gedächtniß, HErr, duert up alle Tieden. Ps. [102, 13.]

14. Denn de HErr ward Sin Volk richten un Sine Knechts gnädig sien.

15. De Heiden ehre Götzen sünd Sülver un Gold, vun Minschenhann makt. Ps. [115, 4.] Weish. 14, 8.

16. Se hebbt Müler un snackt nich, se hebbt Ogen un seht nich.