1. En Unnerwiesung vun David to beden, as he in de Höhl weer.
2. Ik schrie to den HErrn mit min Stimm; ik fleh to den HErrn mit min Stimm;
3. Ik schüdd min Red vör Em ut un lat vör Em min Noth kund warrn.
4. Wenn min Geist in Ängsten is, so nimmst Du Di mi an. Se leggt mi Slingen up den Weg, wo ik gahn doh. Ps. [138, 7.] [140, 6.]
5. Kiek to de rechte Hand un süh, Nüms will di kennen. Ik kann nich weglopen, nüms nimmt sik min Seel an.
6. HErr, to Di schrie ik un segg: Du büst min Toversicht, min Deel in dat Land vun de Lebendigen. Ps. [91, 2.]
7. Mark up min Klag, denn ik warr veel plagt; errett mi vun mine Verfolgers, denn se sünd mi to mächtig.
8. Föhr min Seel ut dat Stockhus, dat ik Din Namen danken kann. De Rechtfardigen ward sik um mi sammeln, wenn Du mi Gudes deihst. Ps. [25, 17.]
De 143. Psalm.
1. En Psalm vun David.