52. Un de Eer bewer, un de Felsen terreeten, un de Dodenkulen dän sik up un stunn up veele Liever vun de Hilligen, de dar slapen dän.
53. Un gungen ut de Gräver na sin Uperstahung, un keemen in de hillige Stadt, un leeten sik bi veele sehn.
54. Awer de Hauptmann un de bi em weern, un bewachten Em, as se sehn dän dat Erdbeven, un wat dar vör sik gung, verfehrten se sik heel, un sproken: Ganz gewiß, düsse is GOtt Sin Söhn west. Mark. [15, 39.]
55. Un dar weern veele Wiewer, de vun wieden tosehn dän, de JEsus weern nafolgt ut Galiläa, un harrn Em deent.
56. Mank se weer Maria Magdalena, un Maria, Jakobus un Joses ehr Moder, un de Kinner Zebedäus ehr Moder.
57. An den Abend awer keem en rieken Mann vun Arimathia, de Joseph heeten dä, weke ok een vun JEsus Sin Jüngers weer. Mark. [15, 42.] [43.] Luk. [23, 50.]
58. De gung to Pilatus, un bä em um JEsus Sin Lieknam. Do befohl Pilatus, man schull em den geven.
59. Un Joseph neem den Lieknam, un wickel Em in rein Linn’.
60. Un lä Em in sin egen nie Graf, dat he in en Felsen haun laten harr; un wölter en groten Steen vör de Döhr to dat Graf, un gung darvun. Jes. 53, 9.
61. Dar weer awer Maria Magdalena un de anner Maria, de setten sik liek öwer dat Graf.