4. Denn den Minschen sin Geist mutt weg un he mutt wedder to Eer warrn; denn sünd all sine Ansläg verlaren. 1. Mos. 3, 19. Pred. 12, 7.
5. Glückselig is de, den sin Hülp de GOtt Jakobs is, den sin Hoffnung up den HErrn sin GOtt steiht, Spr. 16, 20.
6. De Himmel, Eer, See un Allns wat darin is, makt hett, de Gloven holn deiht ewiglich; Apost. [14, 15.] Ps. [33, 4.]
7. De Recht schaffen deiht för de, de Gewalt lieden doht, de de Hungrigen satt makt. De HErr makt de Gefangenen los.
8. De HErr makt de Blinden sehn. De HErr richt de up, de dal sla’n sünd. De HErr hett de Gerechten leef.
9. De HErr behödet de Utländers un Waisen un unnerhöllt de Wittfruens un lett de Gottlosen ehr Weg afsied gahn. 2. Mos. 22, 21.
10. De HErr is König up ewig, Din GOtt, Zion, för alle Tieden. Halleluja! Ps. [93, 1.]
De 147. Psalm.
1. Lavt den HErrn; denn unsen GOtt laven, dat is en köstlich Ding; son Lof is leeflich un schön. Ps. [92, 2.]
2. De HErr bu’t Jerusalem un bringt tosamen de ut Israel Wegjagten.