41. Un wenn di Jemand nödigt een Mil, so gah twee mit em.
42. Gif den, de di beden deiht, un wenn di nich vun den, de vun di afborgen will. Luk. [6, 30.] [33.] 5. Mos. 15, 7.
43. Ji hebbt hört, dat dar seggt is: Du schast din Nächsten leeven un din Fiend hassen. 3. Mos. 19, 18.
44. Ik awer segg ju: Leevt ju Fiende, segent, de ju flucht, doht wol de, de ju haßt. Bedt för de, de ju beleidigt un verfolgt. Luk. [23, 34.] Apost. [7, 59.]
45. Up dat ji Kinner sünd vun ju Vader in den Himmel. Denn He lett Sin Sünn upgahn öwer de Bösen un de Guden un lett regen öwer de Gerechten un de Ungerechten.
46. Denn, wenn ji de leef hebbt, so ju leef hebbt, wat ward ji för Lohn hebben? Doht dat de Töllners nich ok? Luk. [6, 32.]
47. Un wenn ji blot to ju Bröders fründlich doht, wat doht ji dar Besonneres mit? Doht de Töllners nich ok so?
48. Darum schüllt ji vullkamen wesen, gliek as ju Vader in den Himmel vullkamen is. 3. Mos. 11, 44. 19, 2. Luk. [6, 36.]
Dat 6. Kapitel.
1. Hebbt acht up ju Almosen, dat ji de nich gevt vör de Lüd, dat ji vun se sehn ward, ji hebbt anners keen Lohn bi ju Vader in den Himmel.