46. Un dat begev sik na dree Dag’, funn se Em in den Tempel sitten merrn mank de Lehrers, dat He se tohör un se frog.
47. Un alle, de Em tohörn, wunnerten sik öwer Sin Verstand un öwer Sin Antwort. Matth. [7, 28.] Mark. [1, 22.]
48. Un as se Em sehn dän, verfehrten se sik. Un Sin Moder sprok to Em: Min Söhn, warum hest Du uns dat dahn? Süh, Din Vader un ik hebbt Di mit Smarten söcht. 1. Mos. 12, 18.
49. Un He sprok to se: Wat is dat, dat ji Mi söcht hebbt? Weet ji nich, dat Ik sien mutt in dat, wat Min Vader Sin is?
50. Un se verstunn dat Wort nich, dat He mit se reden dä.
51. Un He gung mit se hendal un keem na Nazareth, un weer se unnerdahn. Un Sin Moder beheel all düsse Wör in ehr Hart. v. [19.] 1. Mos. 37, 11.
52. Un JEsus neem to an Wiesheit, Öller un Gnad bi GOtt un de Minschen. 1. Sam. 2, 26.
Dat 3. Kapitel.
1. In dat föfteinste Jahr vun Kaiser Tiberius sin Regeerung, as Pontius Pilatus Landpleger in Judäa weer, un Herodes en Veerfürst in Galiläa, un sin Broder Philippus en Veerfürst in Ituräa, un in de Gegend Trochonitis, un Lysanias en Veerfürst in Abilene;
2. As Hannas un Kaiphas Hohepresters weern, do keem Befehl vun GOtt an Johannes, Zacharias sin Söhn, in de Wüstenie.