37. Doh Ik Min Vader Sin Warke nich, so glövt Mi nich.
38. Doh Ik se awer, so glövt doch de Warke, wenn ji Mi nich glöven wüllt, up dat ji erkennen un glöven doht, dat de Vader in Mi is, un Ik in Em.
39. Se söchten awermals Em to griepen, awer He entgung se ut ehr Hann,
40. Un trock wedder hen up de anner Siet vun den Jordan an den Ort, dar Johannes vörher döfft harr, un bleev dar.
41. Un veele keemen to Em, un sproken: Johannes dä keen Teken; awer Allns, wat Johannes vun düssen seggt hett, dat is wahr.
42. Un Veele vun de, de dar weern, glövten an Em.
Dat 11. Kapitel.
1. Dar leeg awer een krank, mit Namen Lazarus, vun Bethanien, in den Flecken vun Maria un ehr Swester Martha.
2. (Maria awer weer de, de den HErrn salvt harr mit Salv, un Sin Föt afdrögt mit ehr Haar, desülve ehr Broder Lazarus leeg krank.) Matth. [26, 7.]
3. Do schickten sin Schwestern to Em, un leeten Em seggen: HErr, süh, den Du leef hest, de liggt krank.