41. Wer en Prophet upnimmt in en Prophet sin Nam, de schall en Prophet sin Lohn hebben. Wer en Gerechten upnimmt in en Gerechten sin Nam, de schall en Gerechten sin Lohn hebben. 1. Kön. 17, 10. 18, 4.
42. Un wer een vun düsse Lüttsten sin Döß mit en Beker kolt Water löscht in en Jünger sin Nam, wahrlich, Ik segg ju, dat schall em nich unbelohnt blieven. Matth. [25, 40.] Mark. [9, 41.]
Dat 11. Kapitel.
1. Un dat begeef sik, do JEsus son Gebot Sin Jüngers geven harr, gung He vun dar wieder, to lehrn un to predigen in ehr Städte.
2. As awer Johannes int Gefängnis de Warke vun Christus hörn dä, schick he twee vun sin Jüngers hen. Luk. [7, 18.] [19.]
3. Un leet Em seggen: Büst Du, De dar kamen schall, oder schüllt wi up en annern töven? 5. Mos. 18, 15.
4. JEsus antworte un sprok to de: Gaht hen un seggt Johannes wedder, wat ji seht un hört.
5. De Blinden seht, un de Lahmen gaht, un de Utsätzigen ward rein, un de Doven hört, de Doden staht up, un de Armen ward dat Evangelium predigt. Matth. [15, 30.] Jes. 35, 5. Luk. [7, 22.] Jes. 61, 1.
6. Un selig is, wer sik nich an Mi argern deiht. Matth. [13, 57.]
7. As de hengungen, fung JEsus an to reden to dat Volk vun Johannes: Wat sünd ji rutgahn in de Wüstenie to sehn? Wüllt ji en Rohr sehn, dat de Wind hen un her weiht? Luk. [7, 24.]