2. In Min Vader Sin Hus sünd veele Wahnungen. Wenn dat nich so weer, war Ik ju seggen: Ik gah hen, ju de Stä fardig to maken.
3. Un wenn Ik ok hengahn doh, ju de Stä fardig to maken, will Ik doch wedder kamen, un ju to Mi nehmen, up dat ji sünd, wo Ik bün. Joh. [12, 26.] [17, 24.]
4. Un wo Ik hengahn doh, dat weet ji, un den Weg weet ji ok.
5. Sprickt to Em Thomas: HErr, wi weet nich, wo Du hengeihst, un wa künnt wi den Weg weten?
6. JEsus sprickt to em: Ik bün de Weg un de Wahrheit un dat Leven; Nüms kummt to den Vader, denn dörch Mi. Ebr. [9, 8.] Eph. [2, 18.] [3, 12.] Ebr. [7, 25.] [10, 19.] 2. Cor. [3, 4.] 1. Pet. [1, 21.]
7. Wenn ji Mi kenn dän, so müssen ji ok Min Vader kenn. Un vun nu an kennt ji Em, un hebbt Em sehn.
8. Sprickt to Em Philippus: HErr, wies’ uns den Vader, so sünd wi tofreden.
9. JEsus sprickt to Em: So lang bün Ik bi ju, un du kennst Mi nich? Philippus, wer Mi sehn deiht, de süht den Vader. Wat sprickst Du denn: »Wies’ uns den Vader?«
10. Glövst du nich, dat Ik in den Vader bün, un de Vader in Mi is? De Wör’, de Ik to ju reden doh, de red Ik nich vun Mi Sülbn. De Vader awer, de in Mi wahn deiht, de deiht de Warke.
11. Glövt Mi, dat Ik in den Vader bün, un de Vader in Mi is, wo nich, so glövt doch wegen de Warke.