22. Sprickt to Em Judas, nich de Ischarioth: HErr, wat is dat, dat Du uns Di wullt apenbarn, un nich de Welt?
23. JEsus antwort, un sprok to em: Wer Mi leef hett, de ward Min Wort holn, un Min Vader ward em leef hebben, un Wi ward to em kamen un Wahnung bi em nehmen. v. [21.] Joh. [13, 34.] Spr. 8, 17. Eph. [3, 17.]
24. Wer awer Mi nich leef hett, de hällt Min Wör’ nich. Un dat Wort, dat ji hörn doht, is nich Min, sonnern den Vader Sin, de Mi schickt hett.
25. Düt hef Ik to ju redt, wiel Ik bi ju west bün.
26. Awer de Tröster, de heilige GEist, den Min Vader schicken ward in Min Nam, de ward ju dat Allns lehrn, un ju erinnern an all dat, wat Ik ju seggt hef.
27. Den Freden lat Ik ju, Min Freden gev Ik ju. Nich gev Ik ju, as de Welt geven deiht. Ju Hart verfehr sik nich, un wes’ nich bang. Phil. [4, 7.]
28. Ji hebbt hört, dat Ik ju seggt hef: »Ik gah hen, un kam wedder to ju.« Wenn ji Mi leef harrn, so harrn ji ju freut, dat Ik seggt hef: »Ik gah to den Vader;« denn de Vader is grötter as Ik.
29. Un nu hef Ik ju dat seggt, bevör dat geschehn deiht, up dat, wenn dat nu geschehn ward, dat ji glöven doht.
30. Ik warr vun nu an nich mehr veel mit ju reden, denn dar kummt de Fürst vun düsse Welt, un findt nicks an Mi.
31. Awer, up dat de Welt erkennen deiht, dat Ik den Vader leef hef, un dat Ik so doh, as Mi de Vader gebaden hett, staht up, un lat uns vun hier gahn. Joh. [10, 18.]