39. Ji hebbt awer en Gewohnheit, dat ik ju een up Ostern los geven doh; wüllt ji nu, dat ik ju de Juden ehrn König los geven schall? Matth. [27, 15.]
40. Do schreegen se wedder alltosam, un sproken: Nich düssen, sonnern Barabbas! Barabbas awer weer en Mörder. Matth. [27, 20.] Mark. [15, 11.] Luk. [23, 18.]
Dat 19. Kapitel.
1. Do neem Pilatus JEsus, un geißel Em. Matth. [27, 26.] [27.] Mark. [10, 34.] [15, 15.]
2. Un de Kriegsknechts flochten en Kron vun Dorn, un setten se up Sin Kopp, un trocken Em en Purpurkleed an. Matth. [27, 29.]
3. Un sproken: Wes’ gröt’, leeve Judenkönig! un slogen Em int Gesicht. Matth. [26, 67.]
4. Do gung Pilatus wedder rut, un sprok to se: Seht, ik föhr Em rut to ju, dat ji erkennen doht, dat ik keen Schuld an Em finn doh.
5. Also gung JEsus rut, un drog en Dornkron un en Purpurmantel. Un he sprok to se: Seht, wat is dat en Minsch!
6. As Em de Hohenpresters un de Deeners seegen, schreegen se, un sproken: Krüzig! krüzig! Pilatus sprickt to se: Nehmt ji Em hen, un krüzigt Em; denn ik finn keen Schuld an Em.
7. De Juden antworten em: Wi hebbt en Gesetz, un na dat Gesetz schall He starven; denn He hett Sik Sülbn to GOtt Sin Söhn makt. 3. Mos. 24, 15. 16. 5. Mos. 18, 20.