20. Denn he gedach gegen de vun Tyrus un Sidon Krieg to föhren. Awer se keemen eendrägtiglich to em un överredten den König sienen Kämmerer Blastum un bäden um Freden, darum, dat ehre Länner sik ernähren mußten vun den König sien Land. 1. Kön. 5, 9. 11. Ezech. 27, 17.
21. Awer up en bestimmten Dag trock Herodes dat königliche Kleed an, sett sik up den Richtstohl un heel en Red to ehr. Sir. 11, 4.
22. Dat Volk awer reep em to: Dat is GOtt Sien Stimm un nich en Minschen sien. Ezech. 28, 2.
23. Sogliek awer slog em den HErrn Sien Engel, darum, dat he nich den HErrn de Ehr geven dä, un he war freten vun de Wörmer un gev den Geist up. Dan. 5, 20.
24. GOttes Wort awer wuß un vermehrte sik. Kap. [6, 7.] Jes. 55, 11.
25. Barnabas awer un Saulus keemen wedder na Jerusalem un as se ehre Warke vollbrocht harn, neemen se mit sik Johannes, mit den Tonamen Markus. Kap. [11, 29.] [15, 37.]
Dat 13. Kapitel.
1. Do weern awer to Antiochien in de Gemeen Propheten un Lehrers, nemlich Barnabas un Simon, un mit Tonam Niger, un Lucius vun Kyrene, un Manahen mit Herodes, den Veerfürsten upwussen un Saulus. Kap. [11, 27.]
2. As se awer den HErrn deenen un fasten dä’n, sprok de heilige GEist: Sonnert mi ut Barnabas un Saulus to dat Wark, darto ik se beropen hev. Kap. [9, 15.]
3. Do fasteten se, un bä’n un lähn de Hann up se un leeten se gahn. Kap. [14, 23.] [6, 6.]