4. As se awer dörch de Städe trecken dän överantworten se ehr, to hollen den Spruch, de vun de Aposteln un de Öllsten in Jerusalem beslaten weer. Kap. [15, 20.] [29.]
5. Dar warn de Gemeenen in den Gloven fast makt un neemen däglich to an Tall.
6. As se awer dörch Phrygien un dat Land Galatien trecken dä’n, war ehr wehrt vun den heiligen GEist, to reden dat Wort in Asien. Kap. [18, 23.]
7. As se awer keemen in Mysien, versöchten se dörch Bithynien to reisen; un de GEist leet ehr dat nich to.
8. As se awer vör Mysien vörbi trecken dän, keemen se hendal na Troas. Kap. [20, 6.] 2. Cor. [2, 12.] 2. Tim. [4, 13.]
9. Un Paulus seeg en Gesicht in de Nacht, dat weer en Mann ut Macedonien, de stunn un bä em un sprok: Kumm dal na Macedonien un help uns.
10. As he awer dat Gesicht sehn har, do söchten wi alsbald to reisen na Macedonien, säker, dat uns de HErr darhen beropen har, ehr dat Evangelium to predigen.
11. Do fohren wi ut vun Troas un in graden Lop keemen wi na Samothracien, den annern Dag na Neapolis.
12. Un vun dar na Philippi, wat de Hauptstadt is vun dat Land Macedonien un en Friestadt. Wi heeln uns awer in düsse Stadt etliche Dage up.
13. An den Sabbatdag gungen se rut vör de Stadt an dat Water, wo man pleggt to bäden, un setten sik un redten to de Fruens, de dar tosamen keemen.