24. De neem düt Gebot an un schmeet se in dat binnerste Gefängnis un lä ehre Föt in den Stock.
25. Um Middernacht awer bäden Paulus un Silas un lavten GOtt, un de Gefangenen hörten se. Kap. [4, 31.] [5, 41.]
26. Un nich lang darna war en grot Eerdbeben, so dat de Grund vun dat Gefangenhus sik bewegen dä. Un vun de Stunn an warn alle Döhren updahn un all ehr Bande los.
27. As awer de Stockmeister ut den Slap fohr un seeg de Döhren vun dat Gefangenhus updahn, trock he dat Schwert un wull sik sülvst dod maken, denn he dach, de Gefangenen weern weglopen.
28. Paulus awer reep lut un sprok: Doh di nicks to leed, denn wi sünd alle hier.
29. He förrer awer en Licht un sprung rin un fung an to bevern un full Paulus un Silas to Föten.
30. Un föhr se rut un sprok: Leeve Herren, wat schall ik dohn, dat ik selig warr? Luk. [3, 10.]
31. Se sproken: Glov an den HErrn JEsum Christum, so warst du un din Hus selig. Joh. [3, 16.]
32. Un sän em dat Wort vun den HErrn un alle, de in sin Hus weeren.
33. Un he neem se to sik in desülvige Stunn vun de Nacht un wusch ehr de Stremen af; un he leet sik döpen un ebenso all de Sienigen.