2. So as Paulus dat gewohnt weer, gung he to ehr rin un redete mit ehr up dree Sabbate ut de Schrift.
3. Mak ehr desülvige apenbar un lä ehr dat ut, dat Christus muß lieden un upstahn vun de Doden un dat düsse JEsus, den ik (sprok he), jug verkündigen do, is de Christ. Luk. [24, 27.] [45.]
4. Un etliche mank ehr fullen em to un gesellten sik to Paulus un Silas, ok en grote Hupen vun gottesfürchtigen Griechen, darto nich wenige vun de vörnehmsten Fruens. v. [17.] Kap. [28, 24.]
5. Awer de eegensinnigen Juden weeren neidisch un neemen to sik etliche schlechte Kerls vun dat Pöbelvolk, maken en Rotte, un richten enen Uplop in de Stadt an un keemen vör Jason sin Hus un söchten se herrut to föhren vör dat gemeene Volk.
6. Do se ehr awer nich finnen dä’n, schleepten se Jason un etliche vun de Bröder vör de Böversten vun de Stadt un schreegen: Düsse, de den ganzen Weltkreis upregen doht, sünd hier ok her kamen. Kap. [16, 20.] 1. Kön. 18, 17.
7. De beharbargt Jason, un düsse alle handelt gegen den Kaiser sin Gebot, seggt, en anner si de König, nämlich JEsus. Luk. [23, 2.]
8. Se bröchten awer dat Volk in Uprohr un de Böversten vun de Stadt, de dat hören dä’n.
9. Un dar se Verantwortung vun Jason un de annern kregen harn, leeten se se los.
10. De Bröder awer schickten alsobald Paulus un Silas weg in de Nacht, na Beröam. As se dar kamen dä’n, gungen se in de Judenschol.
11. Denn düsse Juden harn en beter Gemöth as de to Thessalonich un neemen dat Wort up, ganz willig un forschten däglich in de Schrift, ob sik dat so verhollen dä. Jes. 34, 16. Luk. [16, 29.] Joh. [5, 39.]