37. Ji hebbt düsse Minschen her brocht, de keen Tempelrövers noch Lästerer vun jug Göttin sünd.
38. Hett awer Demetrius gegen Jemand en Anklag, so hol man Gericht un dar sünd Landvagts, lat se sik enanner verklagen.
39. Wüllt ji awer wat anners verhandeln, so kann man dat utrichten in en ordentliche Gemeen.
40. Denn wi staht in de Gefahr, dat wi wegen düsse hütige Dag wegen Uprohr verklagt warrn un doch is keen Orsak vörhanden, womit wi uns gegen düssen Uprohr entschuldigen künnt. Un as he dat seggt har, leet he de Gemeen gahn.
Dat 20. Kapitel.
1. As nu de Uprohr uphört har, reep Paulus de Jünger to sik un segnete se un gung ut de Stadt, to reisen na Macedonien. 1. Tim. [1, 3.]
2. Un as he desülvigen Länner dörchtrock un se vermahnt har mit veele Worde, keem he na Griechenland un bleev dar dree Monat.
3. As awer de Juden em nahstellen dä’n, as he na Syrien fahren wull, beschlot he, wedder umtokehren dörch Macedonien.
4. Dar trocken awer mit em bet in Asien Sopater vun Beröa, vun Thessalonich awer Aristarchus un Sekundas un Gajus vun Derbe, un Timotheus, ut Asien awer Tychicus un Trophimus. Kap. [17, 10.] [19, 29.]