8. Red ik awer dat na Minschenwies? Seggt dat Gesetz dat ok nich?
9. Denn in Moses sin Gesetz steiht schreven: Du schast den Ossen, de döschen deiht, dat Mul nich tobinden. Sorgt GOtt för de Ossen?
10. Oder seggt He dat nich velmehr unsertwegen? Denn dat is ja för uns schreven. Denn de plögen deiht, schall up Hoffnung plögen, un de da döschen deiht, schall up Hoffnung döschen, dat he dat ok geneten ward.
11. Wenn wi för ju dat Geistliche saien doht, is dat denn wat Grotes, wenn wi ju Irdisches aarnt?
12. Wenn awer Anner düt Recht an ju hebbt, warum hebbt wi dat nich velmehr? Awer wi hebbt düt Recht nich brukt; denn wi verdregt Allns, damit wi Christus Sin Evangelium nicks in den Weg stellt. Apost. [20, 23.] 2. Cor. [11, 9.]
13. Weet ji nich, dat de, weke opfern doht ok vun dat Opfer eten doht un de bi den Altar upwahrt, vun den Altar levt?
14. Also hett ok de HErr befahlen, dat de dat Evangelium verkündigt, schüllt sik vun dat Evangelium nährn. Luk. [10, 7.]
15. Ik hef awer Nicks darvun brukt. Ik schriev ok nich darum darvun, dat dat bi mi darna schull holn warrn. Dat weer mi leever to starven, denn dat Jemand min Ehr tonich maken schull. Apost. [18, 3.]
16. Denn darvun, dat ik dat Evangelium predigen doh, dörf ik nich grotspreken, denn ik mutt dat dohn. Un dat gung mi slecht, wenn ik dat Evangelium nich predigen dä.
17. Doh ik dat geern, so ward dat mi lohnt; doh ik dat ungeern, so is mi dat Amt doch befahlen. Kap. [4, 1.]