18. So sünd ok de, so in Christus storven sünd, verlaren.
19. Höpt wi blot in düt Leven up Christus, so sünd wi de elendigsten mank alle Minschen.
20. Nu awer is Christus uperstahn vun de Doden un de Eerstling warn mank de, de slapen doht. Apost. [26, 23.]
21. Denn wiel dörch een Minsch de Dod is, so is ok dörch een Minsch de Uperstahung vun de Doden kamen. 1. Mos. 3, 19. Röm. [5, 12.] [18.]
22. Denn so as se in Adam all starvt, so ward se in Christus all lebendig makt. Röm. [5, 21.]
23. Jedereen awer in sin Ordnung. De Eerstling Christus, denn de Christus tohörn doht, wenn He kamen ward. v. [20.] 1. Thess. [4, 14.] Gal. [5, 24.]
24. Un denn dat End, wenn He dat Riek GOtt un den Vader öwergeven ward, wenn He upheven ward all Herrschaft un all Obrigkeit un Gewalt.
25. He mutt awer herrschen, bet dat He all Sin Fiende unner Sin Föt leggen deiht.
26. De letzte Fiend, de afdahn ward, is de Dod. Offenb. [20, 14.]
27. Denn He hett Em Allns unner de Föt leggt. Wenn He awer seggen deiht, dat Em all dat unnergeven is, is dat apenbar, dat utnahm is de, de Em Allns unnerdahn makt hett. Matth. [11, 27.]