4. Denn, wenn de, weke to ju kummt, en annern Christus predigen deiht, den wi ju nich predigt hebbt, oder ji en annern Geist kriegen doht, den ji nich kregen hebbt, oder en anner Evangelium, dat ji nich annahmen hebbt, so lat ji ju dat ok wol gefalln. Gal. [1, 8.] [9.]
5. Denn ik hol dat darvör, ik bün nich ringer, as de hogen Apostel sünd. Kap. [12, 11.] 1. Cor. [15, 10.] Gal. [2, 6.] [9.]
6. Un wenn ik ok unverständig bün in Reden, so bün ik doch nich unverständig in de Erkenntnis. Doch ik bün jo allerwärts bi ju wol bekannt. 1. Cor. [2, 1.] [2.] [13.] Eph. [3, 4.]
7. Oder hef ik sündigt, dat ik mi lütt makt hef, up dat ji grot wardt? Denn ik hef ju dat Evangelium verkündigt, ahn wat darför to nehmen. 1. Cor. [9, 12.] [18.]
8. Un hef anner Gemeenen berovt un Sold vun se nahmen, dat ik ju predigen kunn.
9. Un as ik bi ju gegenwärtig weer, un Mangel harr, full ik Keen to Last (denn min Mangel helpen de Bröder af, de ut Macedonien keemen) un bün in all Stücken ju nich to Last fulln un will ok noch mi so holn. Kap. [12, 13.]
10. So gewiß as de Wahrheit vun Christus in mi is, so schall mi düsse Ruhm in de Länner vun Achaja nich nahmen warrn.
11. Warum dat? Dat ik ju nich schull leef hebben? GOtt weet dat. Kap. [6, 11-13.]
12. Wat ik awer doh un dohn will, dat doh ik darum, dat ik de Orsak afsnie vör de, de Orsak sökt, dat se sik wichtig maken kunn’, se sien as wi. 1. Cor. [9, 12.]