20. Ik wull awer, dat ik nu bi ju weer, un min Stimm umwanneln kunn, denn ik bün irr na ju.
21. Seggt mi, de ji unner dat Gesetz sien wüllt, hebbt ji dat Gesetz nich hört? Kap. [3, 25.]
22. Denn dar steiht schreven, dat Abraham twee Söhns harr, een vun de Magd, een vun de Frie. 1. Mos. 21, 2.
23. Awer de vun de Magd weer, is na dat Fleesch geborn, de awer vun de Frie, is dörch de Tosag geborn.
24. De Wör’ hebbt wat to bedüden. Denn dat sünd de twee Testaments, dat een vun den Barg Sinai, dat to de Knechtschaft gebären deiht, weke is de Agar. Kap. [5, 1.] Röm. [8, 15.]
25. (Denn Agar heet in Arabien de Barg Sinai) un stellt Jerusalem vör, dat to düsse Tied is, un is deenstbar mit sin Kinner.
26. Awer dat Jerusalem, dat dar baben is, dat is de Frie, de is de Moder vun uns allen. Ebr. [12, 22.] Offenb. [3, 12.]
27. Denn dar steiht schreven: Wes’ fröhlich, du Unfruchtbare, de du nich gebären deihst un brek rut un rop, de du nich swanger büst, denn de Unbegevene hett veel mehr Kinner, as de den Mann hett. Jes. 54, 1.
28. Wi awer, leeve Bröder, sünd Kinner na de Tosag, gliek as Isaak. Röm. [9, 7.]