8. Wokeen up sin Fleesch seit, de ward vun dat Fleesch dat Verdarven arn. Wokeen awer up den Geist seit, ward vun den Geist dat ewige Leven arn. Spr. 22, 8. Röm. [8, 13.]
9. Lat uns awer Gudes dohn un nich möd warrn, denn to sin Tied ward wi ok arn ahn Uphör. 2. Thess. [3, 13.] Offenb. [2, 3.]
10. As wi denn nu Tied hebbt, so lat uns Gudes dohn an Jedereen, to allermeist awer an de Glovensbröder.
11. Seht, mit wa veel Wör’ hef ik ju schreven mit min egen Hand.
12. De sik wüllt angenehm maken na dat Fleesch, de dwingt ju, ju besnieden to laten, blot up dat se nich mit Christus Sin Krüz verfolgt warrn. Phil. [3, 18.]
13. Denn ok se sülvst, de sik besnieden lat, holt dat Gesetz nich; sonnern se wüllt, dat ik ju besnieden laten schall, up dat se mit ju Fleesch grot dohn künnt. Apost. [15, 10.]
14. Dat fehl awer ok noch, dat ik mit wat anners grot dä as mit unsen HErrn JEsus Christus Sin Krüz, dörch weke mi de Welt krüzigt is, un ik de Welt. Jer. 9, 24. 1. Cor. [1, 31.] Spr. 29, 27.
15. Denn in Christus JEsus gelt weder Besniedung, noch Vörhut wat, sonnern en nie Kreatur. Matth. [12, 50.] Joh. [15, 14.] 1. Cor. [7, 19.]
16. Un so Veele as na düsse Regel umher gahn doht, öwer de wes’ Fred un Barmhartigkeit, nämlich öwer GOtt Sin Israel. Ps. [125, 5.]
17. Vun nu af an schall Nüms mi noch Möh maken, denn ik hef den HErrn JEsus Sin Maalteken an min Lief.