5. Un hett uns bestimmt to Kindschaft gegen Em sülvst, dörch JEsus Christus, na dat Wolgefalln vun Sin Willen. Joh. [1, 12.]
6. To en Lof vun Sin herrlich Gnad, wodörch He uns angenehm makt hett in den, weken He leef hett; Matth. [3, 17.]
7. An weken wi hebbt de Erlösung dörch Sin Blod, nämlich de Vergevung vun de Sünd, dörch den Riekdom vun Sin Gnad. Apost. [20, 28.] Kol. [1, 14.] Ebr. [9, 12.] Röm. [9, 23.]
8. Weke uns rieklich wedderfahrn is dörch allerhand Weisheit un Klokheit.
9. Un hett uns weten laten dat Geheemnis vun Sin Willn, na Sin Wolgefalln un hett datsülvige apenbar warrn laten dörch Em, Kap. [3, 9.] Röm. [16, 25.] Kol. [1, 26.]
10. Up dat dat predigt ward, as de Tied erfüllt weer, up dat all Ding tosamen fat warn unner een Haupt in Christus, beides, wat in den Himmel un up de Eer is, dörch Em sülvst. Gal. [4, 4.]
11. Dörch weken wi ok to dat Arfdeel kamen sünd, de wi vörher bestimmt sünd, na den Sin Vörsatz, de all Ding wirken deiht na den Rath vun Sin Willen. Apost. [26, 18.]
12. Up dat wi wat sien schulln to dat Lof vun Sin Herrlichkeit, de wi tovör up Christus höpt hebbt. Gal. [3, 23.] [25.]
13. Dörch weken ji ok hört hebbt dat Wort vun de Wahrheit, ik meen dat Evangelium vun ju Seligkeit, dörch weken ji ok, as ji glövig warn, verseegelt warn sünd mit den hilligen GEist vun de Tosag, Kap. [4, 30.] 2. Cor. [1, 22.]
14. Weke is dat Handgeld vun uns’ Arf to unse Erlösung, dat wi Sin Egendom warn, to dat Lof vun Sin Herrlichkeit. 2. Cor. [1, 22.] [5, 5.]