27. He weer twar dodkrank, awer GOtt hett Sik öwer em erbarmt, nich blot awer öwer em, sonnern ok öwer mi, up dat ik nich een Bedröfnis öwer dat anner harr. Jes. 38, 1.
28. Ik hef em awer veel iliger schickt, up dat ji em sehn doht un wedder fröhlich ward, un ik ok nich so veel Bedröfnis hef.
29. So nehmt em nu up in den HErrn, mit alle Freud un holt son Lüd in Ehren. Röm. [16, 2.]
30. Denn wegen Christus Sin Wark is he den Dod so neeg kamen, wiel he sin Leven nich hoch heel, up dat he mi an ju Stell deenen kunn. 1. Cor. [16, 16.] [17.]
Dat 3. Kapitel.
1. Öwrigens, leeve Bröder, freut ju in den HErrn! Dat ik ju ümmer datsülvige schrieven doh, verdrütt mi nich un makt ju desto gewisser. Kap. [4, 4.]
2. Nehmt ju in Acht vör de Hunn’, nehmt ju in Acht vör de slechten Arbeiders, nehmt ju in Acht vör de Tersniedung. Jes. 56, 10. 11.
3. Denn wi sünd de Besniedung, de wi GOtt in den GEist deent, un uns mit Christus JEsus grot makt un uns nich up Fleesch verlat, 5. Mos. 30, 6.
4. Ik much mennigmal ok wol mit dat Fleesch grot dohn. Wenn en Anner meent, he harr dat Recht, mit dat Fleesch grot to dohn, wa veel mehr ik, 2. Cor. [11, 18.] [22.]
5. De ik den achten Dag besneden bün, Een ut dat Volk vun Israel, vun dat Geslecht vun Benjamin, en Ebräer ut de Ebräers,