2. Wi dankt GOtt to all Tied för ju all, un denkt an ju ahn Uphörn in uns’ Gebet.
3. Un denkt an ju Wark in de Glov un an ju Arbeit in de Leev, un an ju Geduld in de Hoffnung, weke is uns’ HErr JEsus Christus, vör GOtt un unsen Vader. Joh. [6, 29.] 1. Cor. [13, 13.]
4. Denn wi weet, leeve Bröder, de GOtt leef hett, dat ji utwählt sünd; Kol. [3, 12.]
5. Wiel uns’ Evangelium bi ju west is, nich blot in Wort, sonnern beides, in de Kraft in den hilligen GEist, un in grote Gewisheit; as ji ok weten doht, woans wi west sünd mank ju vun wegen ju. 1. Cor. [2, 5.]
6. Un ji sünd unse un den HErrn Sin Nafolgers warn un hebbt dat Wort upnahmen unner veel Bedröfnis mit Freuden in den hilligen GEist. 1. Cor. [4, 16.]
7. So dat ji warn sünd en Vörbild vör all de Glövigen in Macedonien un Achaja. Kap. [4, 10.]
8. Denn vun ju ut hett sik hörn laten dat Wort vun den HErrn, nich blot in Macedonien un in Achaja, sonnern an alle Stän is ju Glov an GOtt bekannt warn, so dat dat nich nödig is, ju wat to seggen. Röm. [1, 8.] 2. Thess. [1, 4.]
9. Denn se sülvst verkündigt vun uns, wa wi bi ju uptreden sünd, un woans ji bekehrt sünd to GOtt vun de Afgötters, to deenen den lebendigen un wahren GOtt, 1. Cor. [12, 2.]
10. Un to töven up Sin Söhn vun den Himmel, den He upweckt hett vun de Doden, JEsus, de uns vun den tokünftigen Torn erlöst hett. Apost. [1, 11.] Phil. [3, 20.]