Dat 3. Kapitel.
1. Darum hebbt wi dat nich länger verdrägen wullt un hebbt uns dat laten wolgefalln, dat wi in Allen alleen laten warn;
2. Un hebbt Timotheus schickt, unsen Broder un GOtt’s Deener un unsen Helpmaat an Christus Sin Evangelium, ju stark to maken un to vermahnen in ju Glov;
3. Up dat nich Jemand week war in düsse Bedröfnis, denn ji weet, dat wi darto sett sünd. Eph. [3, 13.]
4. Un as wi bi ju weern, sä’n wi ju dat vörut, wi warn Bedröfnis hebben möten, wat ja ok geschehn is, as ji weten doht.
5. Darum will ik dat ok nich länger utholn un hef utschickt, dat ik ju Glov erfahr, up dat nich vellicht de Versöker ju versöcht hett un unse Arbeit umsunst war. Phil. [2, 16.]
6. Nu awer, as Timotheus to uns vun ju kamen is un uns verkündigt hett ju Glov un ju Leev, un dat ji alltied uns in guden Andenken beholn doht, un dat ju verlangt, uns to sehn, so as uns na ju: Apost. [18, 5.]
7. Do sünd wi, leeve Bröder, tröst warn an ju in all unse Bedröfnis un Noth dörch ju Glov. Kap. [2, 2.]
8. Denn nu sünd wi lebendig, dewiel ji in den HErrn staht.
9. Denn wat för en Dank könnt wi GOtt vergelln wegen ju för all düsse Freud, de wi hebbt öwer ju vör unsen GOtt?