1. Paulus, een vun JEsus Sin Apostel, na GOtt unsen HEiland un den HErrn JEsus Christus, de unse Hoffnung is, Sin Befehl. Apost. [9, 15.] Röm. [1, 1.] Kol. [1, 27.]
2. An Timotheus, min rechtschaffen Söhn in de Glov, Gnade, Barmhartigkeit, Fred vun GOtt, unsen Vader un unsen HErrn JEsus Christus! Tit. [1, 4.]
3. Wenn ik di vermahnt hef, dat du in Ephesus blieven schust, as ik na Macedonien trock un gewisse Lüd befehln schust, keen anner Lehr to lehrn,
4. Un nich to passen up de Fabeln un de Geslechts-Register, de keen End hebbt un Fragen upbringen doht, mehr as Beterung to GOtt in de Glov noth is. Kap. [4, 7.]
5. Denn dat Gebot sin Hauptzweck is Leev vun reinen Harten un vun guden Geweten un Glov ahn Falsch. Pred. 12, 13. Röm. [12, 9.] [10.] [13, 10.]
6. Woran wek’ dat hebbt fehln laten un hebbt sik umkehrt to unnütze Snackerie, Kap. [6, 4.] [20.]
7. Wöllt Meisters vun de Schrift wesen un verstaht nich, wat se seggt un wat se fastsetten doht. Joh. [3, 10.] 1. Tim. [6, 4.]
8. Wi weet awer, dat dat Gesetz gut is, wenn man dat recht bruken deiht, Röm. [7, 12.]
9. Un weet, dat för den Gerechten keen Gesetz geven is, sonnern för de Ungerechten un Ungehorsamen, de Gottlosen un Sünders, de Unhilligen un Ungeistlichen, de Vadermörders un Modermörders, de Mörders,