12. Een Diakon schall nich mehr as een Fru hebben un sin Kinner uptrecken un sin egen Hus gut regeern.
13. Wokeen awer gut deent hett, de erwarvt sik sülvst en guden Upgang un grote Freudigkeit in de Glov an JEsus Christus. Matth. [25, 21.] Joh. [3, 21.]
14. All düt schriev ik di un höp, bald to di hen to kamen;
15. Schull dat awer noch sik wat hentrecken, dat du weten deihst, woans du wandeln schast in GOtt Sin Hus, weke is den lebendigen GOtt Sin Gemeen, en Pieler un Grundvest vun de Wahrheit. 2. Tim. [2, 20.]
16. Un unwedderspreklich grot is dat Geheemnis vun de Gottseligkeit: GOtt is apenbart in dat Fleesch, rechtfardigt in den GEist, de Engeln kund warn, de Heiden predigt, vun de Welt glovt, upnahmen in de Herrlichkeit. Joh. [1, 14.] Mark. [16, 19.]
Dat 4. Kapitel.
1. De GEist awer seggt dütlich, dat in de letzte Tieden, weke vun de Glov affalln un de verföhrerischen Geister un de Düvel ehr Lehren anhangen warrn; Dan. 7, 25. 2. Tim. [3, 1.] 2. Pet. [3, 3.] Jud. v. [18.] 1. Joh. [2, 18.]
2. Dörch de, weke in Schienhilligkeit mit Lögen umgaht un brandmarkt sünd in ehr Geweten.
3. Un verbedt, to frien, un de Spies nich to eten, de GOtt schapen hett, dat de Glövigen un de de Wahrheit erkennt, se mit Dankseggung nehmt. 1. Mos. 9, 3. 1. Cor. [10, 30.] [31.]
4. Denn Allns, wat GOtt makt hett is gut un Nicks verwerflich, wenn dat mit Dankseggung annahmen ward. 1. Mos. 1, 31. Apost. [10, 15.]