12. Een vun se hett seggt, ehr eegen Prophet: De Kreters sünd ümmer Lögners, leege Deerder, un fule Bük.
13. Düt Tügnis is wahr. Wegen de Sak schast du se scharp strafen, up dat se gesund in de Glov sünd. 2. Tim. [4, 2.]
14. Un nich achten doht up de jüdischen Fabeln un Minschengebote, de sik vun de Wahrheit afwenden doht. 1. Tim. [4, 7.]
15. För de Reinen is Allns rein, för de Unreinen awer un Unglövigen is Nicks rein, sonnern unrein is beides, ehr Sinn un Geweten. Matth. [15, 11.] Röm. [14, 20.]
16. Se seggt, se erkennt GOtt, awer mit ehr Warke straft se dat Lögen, denn se sünd en Gruel vör GOtt, un gehorcht nich un sünd to all gude Wark undüchtig. 2. Tim. [3, 5.]
Dat 2. Kapitel.
1. Du awer schast reden, as sik dat hört na de gesunde Lehr. 1. Tim. [6, 3.] 2. Tim. [1, 13.]
2. De Olen schüllt nüchtern wesen, ehrbar, züchtig, gesund in den Glov, in de Leev, in de Geduld;
3. De olen Fruens gliekerwies, dat se sik upföhrt, as dat de Hilligen tokummt, keen Lästermüler wesen, keen Wiensüpers, gude Lehrerinnen; 1. Tim. [2, 9.] [3, 11.] 1. Pet. [3, 1-5.]