8. Wenn wi seggt, wi hebbt keen Sünd, so verföhrt wi uns sülvst un de Wahrheit is nich in uns.
9. Wenn wi awer uns’ Sünd bekennt, so is He tru un gerecht, dat He uns de Sünd vergeven un uns vun all Untugend rein maken deiht. Spr. 28, 13. 1. Thess. [5, 24.]
10. Wenn wi seggt, wi hebbt nich sündigt, so makt wi Em ton Lögner un Sin Wort is nich in uns.
Dat 2. Kapitel.
1. Min luer lütt Kinner, ik schriev ju düt, up dat ji nich sündigen doht. Un wenn nu Jemand sündigt, so hebbt wi Een bi den Vader, de för uns sprickt, JEsus Christus, de gerecht is. Röm. [8, 34.] Ebr. [7, 25.]
2. Un desülvige is de Versöhnung för unse Sünd; nich blot för unse Sünd, sonnern för de ganze Welt ehr. Kol. [1, 20.]
3. Un daran markt wi, dat wi Em kennen doht, wenn wi Sin Gebote holt.
4. Wokeen dar seggt: Ik kenn Em un hollt Sin Gebote nich, de is en Lögner un in den is keen Wahrheit. Kap. [1, 6.] [4, 20.]
5. Wokeen awer Sin Wort hollt, in den is wirklich GOtt Sin Leev vullkamen. Daran erkennt wi, dat wi in Em sünd. Joh. [14, 21.] [23.]
6. Wokeen seggt, dat he in Em blieven deiht, de schall ok wandeln, as He wandelt hett. Joh. [15, 4.] [5.]