4. Dat freut mi öwer de Maten, dat ik mank din Kinner weke funnen hef, de in de Wahrheit wandelt, so as wi en Gebot vun den Vader kregen hebbt.
5. Un nu bitt ik di, Fru (nich as en nie Gebot schriev ik di, sonnern dat wi hatt hebbt vun Anfang), dat wi uns leef hebbt, de een den annern. Mark. [12, 31.]
6. Un dat is de Leev, dat wi wandelt na Sin Gebot. Dat is dat Gebot, as ji dat hört hebbt vun Anfang, up dat ji ümmer darin wandeln doht. 1. Joh. [5, 3.]
7. Denn veele Verföhrers sünd in de Welt kamen, de vun JEsus Christus nich bekennt, dat He in dat Fleesch kamen is. Düsse is de Verföhrer un de Wedderchrist. Matth. [24, 5.] [24.] 2. Pet. [2, 1.] 1. Joh. [2, 18.] Kap. 4, 1-3.
8. Seht ju vör, dat wi nich verleert, wat wi arbeit hebbt, sonnern vullen Lohn kriegt. Mark. [13, 9.] Gal. [3, 4.] [4, 11.]
9. Wokeen daröwer utgeiht un blift nich in Christus Sin Lehr, de hett GOtt nich; wokeen in düsse Lehr blift, de hett den Vader un den Söhn.
10. Wenn Jemand to ju kummt, un bringt düsse Lehr nich, den schüllt ji nich in dat Hus nehmen un ok nich gröten. 2. Thess. [3, 6.]
11. Denn wokeen em gröten deiht, de hett Andeel an sin böse Warke.
12. Ik harr ju wol veel mehr to schrieven, awer ik wull nich mit Breev un mit Black schrieven, sonnern ik höp na ju hen to kamen un mündlich mit ju to spreken, up dat ju Freud vullkamen warr. 3. Joh. v. [13.]
13. De Kinner vun din Swester, de uterwählte, gröt’ di! Amen.