12. Un GOtt befohl se in en Drom, dat se nich wedder schulln na Herodes gahn, un se trocken up en annern Weg in ehr Land.
13. As se awer wegtrocken weern, erschien de Engel vun den HErrn den Joseph in en Drom un sä: Stah up un nimm dat Kind un Sin Moder to di un flüch na Egyptenland, un bliev dar bet Ik di dat segg, denn Herodes söcht dat Kind, un will dat umbringen laten.
14. Un he stunn up un nehm dat Kind un Sin Moder to sik bi de Nacht un reis’ heemlich af na Egyptenland.
15. Un he blev dar bet na Herodes sin Dod, up dat erfüllt war, wat de HErr dörch den Prophet seggt hett, de dar sprickt: Ut Egypten hef ik Min Söhn ropen. Hos. 11, 1.
16. Do Herodes nu seeg, dat he vun de Wiesen bedragen weer, war he heel wütig un schick ut, un leet alle Kinner in Bethlehem, un an ehr ganzen Grenzen, dodmaken, de tweejährig un darunner weern, na de Tied, de he mit Fliet vun de Wiesen erfahrn harr.
17. Do is geschehn, wat seggt is vun den Prophet Jeremias, wenn he sprickt: Jer. 31, 15.
18. Up de Bargen hett man en Geschrigg hört, veel Klagen, Weenen un Hulen. Rahel ween öwer ehr Kinner un wull sik nich trösten laten, wiel se nich mehr leven.
19. Do awer Herodes dod weer, süh, do erschien de Engel vun den HErrn Joseph in en Drom in Egyptenland un sprok:
20. Stah up un nimm dat Kind un Sin Moder to di un gah hen na dat Land Israel, denn de sünd dod, de dat Kind an dat Leven wulln.
21. Un he stunn up un nehm dat Kind un Sin Moder to sik un keem in dat Land Israel.