Dat 13. Kapitel.
1. Un seeg en Deerd ut de See stiegen, dat harr söben Köpp un tein Hörns un up sin Hörns tein Kronen, un up sin Köpp Namen vun Lästerungs. Kap. [17, 3.] [9.] Dan. 7, 7.
2. Un dat Deerd, dat ik seeg, weer as en Parder, un sin Föt as Barenföt un sin Mund as en Löw sin Mund. Un de Drak gev em sin Kraft un sin Stohl un grote Macht.
3. Un ik seeg een vun sin Köpp, as weer dat dödlich verwundt, un de dödliche Wund war heel un de ganze Eer wunner sik öwer dat Deerd, Kap. [17, 8.]
4. Un beden den Drak an, de dat Deerd de Macht gev un beden dat Deerd an un sproken: Wokeen kann sik mit dat Deerd meten? Wokeen kann darmit Krieg föhrn?
5. Un en Mund war em geven to reden grote Saken un Lästerung un war em geven, dat dat mit em duern schull tweeunveertig Maande lang. Dan. 7, 8. 11. 11, 36. Offenb. [11, 2.]
6. Un he dä sin Mund up to Lästerung gegen GOtt Sin Nam un Sin Hütt, de in den Himmel wahnen deiht.
7. Un war em geven mit de Hilligen to strieden un se unner to kriegen. Un em war geven Macht öwer alle Geslechter un Spraken un Heiden. Kap. [11, 7.] Dan. 7, 21.
8. Un All, de up de Eer wahnen dän, beden em an, de ehr Nams nich schreven sünd in dat Levensbok vun dat Lamm, dat slacht is vun de Welt ehr Anfang. Kap. [8, 13.] [12, 12.] Phil. [4, 3.]
9. Wokeen Ohrn hett, de hör to.