10. De ward vun den Wien vun GOtt Sin Torn drinken, de inschenkt is un unvermischt in den Kelch vun Sin Torn, un ward quält warrn mit Füer un Swefel vör de hilligen Engel un vör dat Lamm; Kap. [16, 19.] Jes. 51, 22. 23. Jer. 25, 15. Ps. [60, 5.] Offenb. [19, 20.]
11. Un de Rok vun ehr Qual ward upstiegen vun Ewigkeit to Ewigkeit, un se hebbt keen Ruh Dag un Nacht, de dat Deerd anbedt hebbt un sin Bild, un wenn Jemand dat Maalteken vun sin Nam annahmen hett. Kap. [19, 3.]
12. Hier is Geduld vun de Hilligen, hier sünd, de GOtt Sin Gebote un de Glov an JEsus holn doht. Kap. [13, 10.] [12, 17.]
13. Un ik hör en Stimm vun den Himmel to mi seggen: »Schriev: Selig sünd de Doden, de in den HErrn starven doht, vun nu an. Ja, de GEist sprickt, dat se ruhn doht vun ehr Arbeit, denn ehr Warke folgt se na.« Kap. [12, 10.] Ebr. [4, 10.]
14. Un ik seeg hen un süh, en witte Wolk un up de Wolk Een sitten, de weer as en Minschensöhn, de harr en golden Kron up sin Kopp un in sin Hand en scharpe Leeh. Kap. [1, 13.] Ezech. 1, 26. Dan. 7, 13.
15. Un en anner Engel gung ut den Tempel un schreeg mit starke Stimm den an, de up de Wolk seet: Sla’ an mit din Leeh un aarn, denn de Tied to aarnen is kamen, denn de Aarn vun de Eer is drög warn. Matth. [13, 39.]
16. Un de up de Wolk seet, slog mit sin Leeh an de Eer, un de Eer war afaarnt.
17. Un en anner Engel gung ut den Tempel in den Himmel, de harr ok en scharp Mess.
18. Un en anner Engel gung ut den Altar, de harr Macht öwer dat Füer un reep mit grot Geschrie to den, de dat scharpe Mess harr un sprok: Sla’ an mit dat scharpe Mess un snie de Druven af up de Eer, denn ehr Beern sünd riep. Joel. 3, 18.
19. Un de Engel slog an mit sin Mess an de Eer, un sned de Wiendruven vun de Eer, un smeet se in de grote Wienpress’ vun GOtt Sin Torn.