31. So gevt ji twar öwer ju sülvst Tügnis, dat ji Kinner sünd vun de, weke de Propheten dod makt hebbt. Apost. [7, 52.]
32. Wolan, makt ji ok ju Vaders ehr Maat vull!
33. Ji Slangen, ji Adderngetücht! wa wüllt ji de Höll ehr Verdammnis entgahn? Kap. [3, 7.]
34. Darum hört, Ik schick to ju Propheten un Kloke un Schriftgelehrten: un vun de ward ji weke dod maken un krüzigen un weke ward ji geißeln in ju Scholen un ward se verfolgen vun een Stadt in de anner; Luk. [11, 49.] Apost. [5, 40.]
35. Up dat öwer ju kummt all dat gerechte Blot, dat vergaten is up de Eer, vun den gerechten Abel sin Blot an bet to Zacharias, Barachias Söhn sin Blot, den ji dod makt hebbt twischen den Tempel un den Altar. Kap. [27, 25.] 1. Mos. 4, 8. 2. Chron. 24, 21. 22. Luk. [11, 51.]
36. Wahrlich, Ik segg ju, dat düt alltomal öwer dat Geslecht kamen ward.
37. Jerusalem, Jerusalem, de du dod makt hest de Propheten un steenigt, de to di schickt sünd! Wa oft hef Ik din Kinner versammeln wullt, as en Kluckhehn ehr Küken unner ehr Flünk versammeln deiht, un ji hebbt nich wullt. Luk. [13, 34.]
38. Seht, ju Hus schall ju wüst laten warrn. 1. Kön. 9, 7. Luk. [13, 35.]
39. Denn Ik segg ju: Ji ward Mi vun nu af nich sehn, bet dat ji sprekt: Lavt wes’, de dar kummt in den HErrn Sin Nam! Mark. [11, 9.] [10.] Joh. [12, 13.]