14. Ehr Mul sparrt se up gegen mi, as en brüllende Löw, de alles tweiritt. Matth. [27, 22.]
15. Ik bün utgaten as Water, alle mine Gebeen hebbt sik utenanner reckt, min Hart is in min Liev as smolten Waß.
16. Mine Kräfte sünd verdrögt as en Potschart, un min Tung klevt an min Gagel, un Du leggst mi in den Dod.
17. Denn Hunn hebbt mi umgeven, un de Hupen vun de Bösen hett sik um mi makt. Se hebbt min Hann un Föt dörchgravt.
18. Ik kann alle mine Knaken telln. Se awer kikt um un hebbt ehr Lust an mi.
19. Se deelt min Kleder unner sik un smiet dat Lot öwer minen Rock. Matth. [27, 35.] Mark. [15, 24.] Luk. [23, 34.] Joh. [19, 23.]
20. Awer Du, HErr, wes’ nich feern; min Toverlat, il mi to helpen. Ps. [35, 17.]
21. Rett mine Seel vun dat Swerdt un rett mi vun de Hunn! Ps. [35, 17.]
22. Help mi ut den Löwen sin Rachen un rett mi vun de Büffels ehr Hörn.
23. Ik will predigen Dinen Namen mine Bröder, ik will Di priesen in de Gemeen. Ebr. [2, 12.]