4. Lat se sik schämen un verhöhnt warrn, de na min Seel staht, se möt umkehrn un to Schann warrn, de mi övel wöllt. Ps. [40, 15.]
5. Lat se warrn as Kaff vör den Wind un den HErrn Sin Engel ward se wegstöten. Ps. [1, 4.]
6. Ehr Weg mutt düster un glitscherig warrn un den HErrn Sin Engel mutt se verfolgen.
7. Denn se hebbt mi ahn Orsak ehr Nett stellt, mi to verdarven un hebbt ahn Orsak Kul’n för min Seel gravt.
8. He mutt unverwarens öwerfolln warrn, un sin Nett, dat he stellt hett, mutt em fangen, un he mutt darin öwerfolln warrn.
9. Awer min Seel ward sik freun öwer den HErrn un fröhlich sin up sin Hülp.
10. All min Knaken möt seggen: HErr, wokeen is Dins Glieken? De Du den Elenden retst vun den, de em to stark is, un den Elenden un Armen vun Sin Rövers. Hiob. 36, 15.
11. Dar tredt frevelhaftige Tügen up, de tügt vun mi, wo ik keen Schuld an hef.
12. Se vergellt mi Böses för Gudes, um mi in Hartleed to bringen. Ps. [38, 21.]
13. Ik awer, wenn se krank weern, trock en Sack an, dä mi to nah mit Fasten un bä alltied vun Harten. Röm. [12, 15.]