8. Denn min Lenden verdorrt ganz, un dar is nicks Gesundes an min Lief. Ps. [22, 15.] [16.]

9. Ik bün ganz slapp un heel terstött. Ik hul vör Hartens Unruh.

10. HErr, all min Begehr is vör Di, un min Süfzen is Di nich verborgen. Ps. [6, 7.]

11. Min Hart bewert, min Kraft hett mi verlaten un dat Ogenlicht is nich bi mi.

12. Min Leeven un Frünn staht mi gegenöwer, kikt min Plagen an un min Neegsten tredt wiet af. Hiob. 19, 14.

13. Un de mi na de Seel staht, stellt mi Falln, un de mi öwel wöllt, redt, wa se Schanden dohn wöllt un gaht däglich mit List um.

14. Ik awer mutt sin as en Doven un nich hörn, un as en Stummen, de sin Mund nich updeiht. Jes. 53, 7.

15. Un mutt sin as Een, de nich hörn deiht un de keen Wedderred in sin Mund hett. 1. Pet. [2, 23.]

16. Awer ik töv, HErr, up Di, un Du HErr, min GOtt, warrst mi erhörn.