3. Du hest mit Din Hand de Heiden wegjagt, awer se hest Du insett; Du hest de Völker tonicht makt, awer se hest Du grot makt.
4. Denn se hebbt dat Land nich innahm dörch ehr Swerdt, un ehr Arm kunn se nich helpen, sonnern Din rechte Hand, Din Arm un dat Licht vun Din Angesicht, denn Du harrst Wolgefalln an se.
5. GOtt, Du büst desülvige min König, de Du Jakob Hülp toseggen deihst.
6. Dörch Di wöllt wi unse Fiende tonicht stöten, in Din Namen wöllt wi daltreden, de sik gegen uns sett. Ps. [60, 11.]
7. Denn ik verlat mi nich up min Bagen, un min Swerdt kann mi nich helpen; Ps. [20, 8.]
8. Sonnern Du helpst uns vun unse Fiende un makst to Schann, de uns hassen doht.
9. Wi wöllt däglich vun GOtt grotspreken, un Din Nam danken ewiglich. Sela. Ps. [54, 8.]
10. Warum verstöttst Du uns denn un lettst uns to Schann warrn! Un treckst nich ut mank uns, HErr! Ps. [60, 12.]
11. Du lettst uns weglopen vör unse Fiende, so dat uns berovt, de uns hassen doht.
12. Du lettst uns upfreten as Schap un terstreust uns mank de Heiden.