4. Wenn ok de See toven un brusen deiht un vun ehr Wuth de Bargen infalln dän. Sela.
5. Dennoch schall GOtt sin Stadt fin lustig blieven mit ehr Borns, wo den Höchsten Sine hilligen Wahnungen sünd.
6. GOtt is binnen bi se, darum ward se wol blieven, GOtt helpt se fröh. Offenb. [21, 3.] Ps. [30, 6.]
7. De Heiden möt verzagen un de Königrieke falln, dat Eerdriek mutt vergahn, wenn He Sik hörn lett.
8. De HErr Zebaoth is mit uns, Jakob sin GOtt is unse Schutz. Sela.
9. Kamt her un kikt den HErrn Sin Warke an, de up de Eer son Terstörn anricht hett, Ps. [66, 5.]
10. De de Kriege stüert in alle Welt, de Bagens intwei brickt, Spieße tweisleit un Wagen mit Füer verbrennt. Ps. [76, 4.]
11. West still un erkennt, dat Ik GOtt bün. Ik will Ehr inleggen mank de Heiden, Ik will Ehr inleggen up de Eer.
12. De HErr Zebaoth is mit uns, Jakob sin GOtt is unse Schutz. Sela. 2. Chron. 13, 10. 12. Röm. [8, 31.]