6. Erhör uns na Din wunderbarliche Gerechtigkeit, GOtt, uns’ Heil, de Du büst de Toversicht vun All’ de up Eern un wiet af an de See wahnen doht. Ps. [4, 2.]
7. De de Bargen fast setten deiht dörch Sin Kraft un se utrüsten deiht mit Macht.
8. De Du still maken deihst dat Brusen vun de See, dat Brusen vun ehr Waggen un de Larm vun de Völker. Ps. [89, 10.]
9. Dat bang ward vör Dine Teken, de an desülvige Enden wahnen doht. Du makst fröhlich, wat sik rögen deiht, sowol des Morgens as des Abends.
10. Du söchst dat Land heim un waterst dat un makst dat heel riek. GOtt Sin Borns hebbt Water in Hüll un Füll. Du letst ehr Korn wol geraden, denn so makst Du dat Land riek. Ps. [46, 5.]
11. Du waterst sin Föhren un makst dat Plögte natt, mit Regen makst Du dat week un segenst, wat darup wassen deiht.
12. Du krönst dat Jahr mit Din Gudheit un Din Fotspor drüppt vun Fett.
13. De Wahnungen in de Wüstenie sünd ok fett, dat se drüppt un de lütten Bargen sünd överhüpt vull vun Vergnögen.
14. De Weiden sünd vull Schap un de Felder staht dick mit Korn, dat man jucht un singt. Ps. [144, 13.]