10. Denn, GOtt, Du hest uns versöcht un smolten, as Sülver smolten ward. Spr. 17, 3.
11. Du hest uns in den Thorn smieten laten, Du hest up unse Lenden en Last leggt;
12. Du hest Minschen laten öwer unsen Kopp kamen, wi sünd in Füer un Water kamen, awer Du hest uns rutföhrt un erquickt.
13. Dorum will ik mit Brandopfer in Din Hus gahn, un Di mine Gelövnisse betalen; Ps. [61, 9.]
14. As ik mine Lippen hef updahn un min Mund redet hett in min Noth. 1. Mos. 28, 20.
15. Ik will Di fette Brandopfer bringen vun Rökelwark vun Widders, ik will opfern Ossen un Böck. Sela.
16. Kamt her, hört to, Alle, de ji GOtt fürchten doht. Ik will vertelln, wat He an min Seel dahn hett.
17. To Em reep ik ut min Mund un sprok grot vun Em mit min Tung.
18. Wenn ik wat Unrechts vör harr in min Harten, so war de HErr dat nich hörn. Spr. 15, 29. 28, 9. Joh. [9, 31.]
19. Darum erhört mi GOtt un markt up min Flehn.